ماندگار می شوند

خرده گرفت که اینا چیه نگهداشتی

این شمع تولد، این پارچه پوسیده، اینا به چه درد میخوره جز اینکه فضا رو اشغال میکنه؟

من سکوت کردم و نگفتم که تک به تک اینا من و بند میکنه به لحظاتِ سپری شده گذشته

اینا یادگاری هستن از روزهایی که زندگی رو واقعا زندگی میکردم و فقط نمیگذروندم

روزهایی که زندگی طعم داشت ، عطر و بو داشت و مثل الان انقدر خاکستری نبود.

_

بهش یادآوری کردم که آدمها هیچ وقت نمیرن

همیشه بخشی ازشون هست همراهمون

یا عکس میشن و میرن تو آلبوم عکسهات

یا آهنگ میشن و مهمون گوش هات

یا عطر میشن میرن میشینن به لباس هات

یا شعر میشن میرن تو دفترت

و یا دست کم میشن یک خاطره که همیشه تو ذهنته

+و دوباره گوش میسپرم :

صدای من الان شبیه دانش آموز های یازدهمیه که دارن شعر میخونن ولی خب

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم…